Asset Publisher Asset Publisher

Lasy Nadleśnictwa Syców

Lasy należące obecnie do Nadleśnictwa Syców w ciągu swojej ostatniej stuletniej historii przechodziły wielokrotnie zmiany własnościowe, powierzchniowe, administracyjnej w kierunkach zagospodarowania lasu, dlatego też zestawienie zasadniczych informacji dla nadleśnictwa z ubiegłych okresów ul możliwe jest dopiero od I rewizji.

Nadleśnictwo Syców składa się z nczterech obrębów leśnych w skład, których wchodzą leśnictwa:

Obręb leśny Bralin - Leśnictwo Dobra, Leśnictwo Turze, Leśnictwo Czermin, Leśnictwo Marcinki, Leśnictwo Bałdowice.

Obręb leśny Międzybórz - Leśnictwo Międzybórz, Leśnictwo Bukowina Sycowska, Leśnictwo Drołtowice.

Obręb leśny Rychtal - Leśnictwo Smardze, Leśnictwo Nowa Wieś, Leśnictwo Sadogóra.

Obręb leśny Syców - Leśnictwo Wioska, Leśnictwo Komorów, Leśnictwo Dziadowa Kłoda, Leśnictwo Dziadów Most, Szkółka Gaszowice, Arboretum Leśne im. Prof. S.Białoboka.

 

Nadleśnictwo Bralin:

Wyciąg z operatu Nadleśnictwa Bralin na lata 1933 – 1943) zostało utworzone jako Nadleśnictwo Państwowe w 1930 r., na podstawie Rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 27.03.1930 r. Nr 955/L.U. W skład powierzchni nadleśnictwa weszły odkupione przez Skarb Państwa (Ministerstwo Rolnictwa) od Państwowego Banku Rolnego lasy byłej własności księcia Gustawa Birona von Curland, o pow. 4164,95 ha, oraz gajostwo Ligota, przydzielone z sąsiedniego nadleśnictwa Wanda, o pow. 342,61ha. Rozp. Min. Rol. z dnia 13.03.1930 r. Nr ALP 1745/30/. Poniżej cytuje się zapis z ww. operatu:

„Ogólna więc powierzchnia nadleśnictwa według nowego pomiaru wynosi 4507,56 ha; powierzchnia ta całkowicie się pokrywa z powierzchnią katastralną, wynoszącą 4507,5567 ha. Lasy nadleśnictwa znajdują się w województwie Poznańskim, powiecie Kępińskim, oddalonym od wojewódzkiego miasta Poznania około 170 km. Urząd nadleśnictwa mieści się w oddz. 144, położonym w południowo - wschodniej części głównego kompleksu lasów w odległości 1,0 km od najbliższej stacji kolejowej Bralin i tamże znajdującego się urzędu pocztowo - telegraficznego. Miasto powiatowe Kępno z siedzibą Sądu Grodzkiego, jest oddalone od nadleśnictwa o 7,5 km. Lasy nadleśnictwa składają się z głównego kompleksu, obejmującego oddziały 35-70,80-172 o powierzchni 3153,62 ha i 6-ciu mniejszych o łącznym obszarze 1349,52ha. Z tych ostatnich 5, a mianowicie;

1/ oddz.19/ o pow.9,32 ha, 2/ oddz.1-3/ o pow. 40,52 ha/, 3/oddz.4-5/ o pow.20,36 ha/,4/oddz.71-79/o pow.169,85 ha/,5/ oddz.6-18,20-34/ o pow. 591,82 ha/ odstrzelone są na 1-5 km ku północy od głównego kompleksu, zaś 6-sty kompleks - Leśnictwo Kuropka, składający się z oddz. 173-200 o pow.514,15 ha leży od głównego kompleksu o 7 km ku południowemu zachodowi. Poza tym w skład powierzchni nadleśnictwa wchodzi osobno położona parcela 144 j, k o pow. 3,92 ha, leżąca przy Bralinie, stanowiąca osadę i deputat sekretarza nadleśnictwa. Nadleśnictwo tworzy jeden obręb pod nazwą Bralin i podzielone jest administracyjnie na 6 leśnictw i 5 gajostw. Nadleśniczym został Tadeusz Śliwiński. Pierwszy plan zagospodarowania opracowano w 1932 roku na okres 1933-1942 w powyższym planie utworzono jedno gospodarstwo sosnowe z wiekiem rębności 90 lat.

Po wojnie reaktywowano w znacznie zmienionych granicach byłe Nadleśnictwo Państwowe Bralin. Do Nadleśnictwa Ostrzeszów przekazano leśnictwo Rybin, a przyłączono uroczysko Domanin. Przyłączono też szereg mniejszych powierzchni z przeznaczeniem do zalesienia. W okresie tym gospodarka opierała się na ocalałych planach urządzeniowych i na ich podstawie opracowanej prowizorycznej tabeli klas wieku. Z okresu lat 1947 – 1949 datuje się masowe wystąpienie kornika drukarza, który opanował wszystkie świerczyny w leśnictwach Bałdowice i Marcinki.

 

Obręb Międzybórz:

Gospodarka zaczęła się stosunkowo późno (dane z elaboratu Nadleśnictwa Goszcz – 1969 r.). Cały obszar pradoliny Baryczy i terenów przyległych długi czas stanowił pustkę ludnościową. Trudny dostęp do Wrocławia, słabe gleby, a także zmienność stosunków politycznych na tych terenach nie sprzyjały szybkiej kolonizacji przez Niemców. Mimo energicznych akcji kolonizacyjnych i polityki eksterminacyjnej w stosunku do elementu polskiego stosowanej przez rządy pruskie nie zdołano zaludnić i zgermanizować tych terenów.

Od roku 1871 datuje się powolny, ale ciągły spadek zaludnienia na km². Przyczyny te spowodowały, że jakkolwiek człowiek przeobraził w pewnej mierze pierwotny krajobraz tej okolicy, budując drogi, groble, sztuczne stawy, prowadząc gospodarkę rybną i leśną, to jednak obszar ten posiadał długą, warunkami fizjograficznymi uzasadnioną tradycję – jako ustronie. Dzisiaj jeszcze obszary leśne przemawiają siłą i urodą. Wyraża się to na terenie Nadleśnictwa Goszcz dorodnością lasu, bogactwem siedliskowych typów lasu, szerokim wachlarzem gatunków drzew leśnych i licznymi pomnikami przyrody.

Gospodarka niemiecka w lasach charakteryzowała się faworyzowaniem sosny i świerka na niekorzyść dębu, buka i jodły. Mimo to buk i dąb jako gatunki o dużej dynamice i żywotności pozostają do dziś w dużym stosunkowo udziale całości d-stanów, jodła natomiast, uczulona na wszelkie zmiany środowiska, szybko zanika. Poziom gospodarki zależny był często od właściciela lasu. Lasy należące do większej własności zagospodarowane były przeważnie lepiej i racjonalniej, aniżeli lasy drobnych posiadaczy. Dawne lasy chłopskie były wręcz zaniedbane.

Nadleśnictwo Międzybórz powstało w 1946 roku. Całość obiektu składa się głównie z upaństwowionych lasów średniej własności ziemskiej byłych majątków: Goszcz, Drołtowice, Klonów, Kamień, Bukowina, Szczodrów, Wojcieszkowice, oraz tzw. Osy-las Knopka, lasy będące własnością kapituły wrocławskiej i Grafa Hohberga. Do tego doszły drobne powierzchnie leśne stanowiące niegdyś własność chłopską, a upaństwowione zostały jako opuszczone mienie niemieckie. Po wojnie pierwszy plan gospodarczy dla lasów Nadleśnictwa Międzybórz, w postaci prowizorycznej tabeli klas wieku sporządzony został na okres od 1.10.1946r. do 30.09.1949r.

 

Obręb Rychtal

Zarządzany były przez dawniejsze Nadleśnictwo Państwowe Rychtal, które powstało prawdopodobnie w 1919 r. Brak jest bliższych danych na ten temat, gdyż operat nadleśnictwa z okresu międzywojennego zaginął w czasie wojny. W skład dawnego nadleśnictwa wchodziły: część Leśnictwa Nowa Wieś Książęca, Leśnictwa: Mroczeń, Darnowiec, Sadogóra i Stogniewice, oprócz oddziałów 187, 188, 167, 171, 175, oraz części oddz.153 i 168. Na skutek bankructwa dawnych majątków, państwo drogą wykupu przejmowało w swoje posiadanie lasy tych majątków i włączało je w areał tego nadleśnictwa. Zagospodarowanie w poszczególnych lasach majątkowych opierało się o plany urządzeniowe. Na obszarze obrębu funkcjonowały w okresie międzywojennym Lasy „Fundacji Nauka i Praca", które obejmowały obszar ponad 1200 ha. W lasach tych masowo wyrąbywano drzewostany w rozmiarze kilkakrotnie przekraczającym przyjęty etat. Użytkowanie rębne przeprowadzano wyłącznie rębnią zupełną. Odnowień dokonywano sosną, a w nieznacznym tylko procencie dębem, świerkiem i innymi gatunkami. Z użytków ubocznych żywicę pozyskiwano tylko w lasach państwowych, a ściołę w niektórych lasach majątkowych, co miało niekorzystny wpływ na warunki glebowe.

Po wojnie 1945 r. Nadleśnictwo Rychtal zostało ponownie utworzone z dawnych lasów państwowych o pow. 4244,85 ha, lasów upaństwowionych FNiP o powierzchni 1248,85 ha, lasów majątków Słupia, Grębania, Siemianice, Buczek Wielki, Ryniec, Gierczyce, Drożki oraz lasów domeny Zgorzelec o łącznej powierzchni 2177,17 ha. Ogólna powierzchnia Nadleśnictwa wynosiła 7670,87 ha z tego powierzchnia nieleśna 502,48 ha. Obowiązujące w tym okresie plany gospodarcze opracowane były na podstawie sporządzonej w 1945 r. prowizorycznej tabeli klas wieku. Brak danych nie pozwala jednak na scharakteryzowanie gospodarki tego okresu.

Dnia 19.05.1955 r. przekazano protokolarnie na rzecz Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu uroczyska: Siemianice, Laski, Wielisławice o powierzchni ogólnej 2786,36 ha. Dnia 3.III.1958 r. dodatkowo przekazano na rzecz WSR część Leśnictwa Słupia o powierzchni 377,78 ha. Ogólna powierzchnia nadleśnictwa zmniejszyła się, zatem o 3164,14 ha

 

Obręb Syców

Lasy do 1945r. należały (dane z elaboratu Nadleśnictwa Syców 1969 r.) w przeważającej części do wielkich własności prywatnych, część tych lasów tworzyło prywatne Nadleśnictwo Syców o pow.1909,20ha, część lasy miejskie miasta Syców o pow. 150,78ha, cześć lasy indywidualnej drobnej własności o pow. około 270ha. Mimo ogólnie obowiązujących zasad, były one w różny sposób zagospodarowane, w zależności od zainteresowania lasem właściciela. Szczegółowych danych odnośnie gospodarki na tych terenach brak. Jak wynika z elaboratu urządzeniowego 1959r. całość byłej gospodarki podobnie jak w poprzednich obrębach cechowało faworyzowanie sosny i świerka. Gatunki te wprowadzano często na nieodpowiednich siedliskach. Dąb, buk i jodła jako gatunki przynoszące wolniejszy dochód były stopniowo wypierane. W zakresie użytkowania przeważał sposób zrębowy z odnowieniem sztucznym siewem lub sadzeniem. W d-stanach liściastych i niektórych mieszanych prowadzono poza użytkowaniem zrębowym również przerębowe. W wyniku rębni przerębowej powstały przeważnie d-stany różnowiekowe często z dolnym piętrem.

 

Po II wojnie światowej Nadleśnictwo Syców zorganizowane zostało w 1945r. w nieco innych niż obecnie granicach o pow. ogólnej około 8450 ha. Obejmowało swoim zasięgiem lasy, które zostały później przekazane Nadleśnictwom: Namysłów, Twardogóra i Międzybórz. Zaistniałe zmiany w stanie posiadania przedstawiają się następująco: w roku 1948 przekazano Nadleśnictwu Namysłów Leśnictwo Smogoszów o pow. 620ha, w1949r. odeszło do Nadleśnictwa Twardogóra Leśnictwo Ostrowina i Sokołowice o pow. 1479ha, a do Nadleśnictwa Międzybórz Leśnictwo Drołtowice i Dziesławice o pow. 1008ha. Ostatnie zmiany miały miejsce w 1958 r., kiedy to przejęto z Nadleśnictwa Goszcz Leśnictwo Dziesławice o pow. 485,74ha i kompleks leśny / oddz. 161 –163 / o pow. 74,60ha z Nadleśnictwa Twardogóra W roku 1946 opracowano prowizoryczną tabelę klas wieku dla d-stanów nadleśnictwa o pow. ogólnej 8441,70ha, leśnej 7735,90ha. W roku 1948 opracowano nową tabelę klas wieku d-stanów w związku ze zmianą granic nadleśnictwa, którego aktualna wówczas pow. leśna wynosiła 5355,70ha. Pierwszy powojenny plan cięć dla Nadleśnictwa Syców opracowano na 3 lata gospodarcze ( 1946/47-1948/49).

Nadleśnictwo Syców w obecnym kształcie powołane zostało 01.01.1978 roku z części czterech w/w nadleśnictw, które utworzyły obręby w nowym Nadleśnictwie.